Anasayfa | Forum | Editor

KUNG-FU BAŞLARKEN

KUNG-FU NEDİR?

KUNG : Toplum – Bilmek – Uğraşmak

FU       : Eren – Ahenk – Kuvvet – Felsefe ve Sanat

     Kung-fu eğitimi uzun ve kayalı, sarp bir yola benzer. Anacak yılmadan çalışırsanız bu yolu aşabilirsiniz.  Bir gün saatlerce çalışıp sonrada bir hafta hiç çalışmamak yerine her gün düzenli sürelerle çalışmak daha faydalıdır. Kombineleri teknik, kuvvet ve sürat yönünden geliştirdiğiniz zaman bir arkadaşınızla karşılıklı olarak “Poa Chik” çalışmalarına geçiniz.
Kung-fu çalışmaları için uygun bir elbise ve ayakkabı alınız. Bunlar çalışmalarınıza yararlı olacak ve moral olarak güçlenmenizi sağlayacaktır.

Çalışmalarınıza kesinlikle acele etmeyiniz. Yavaş yavaş mükemmel bir sonuca ulaşacaksınız.

KUNG-FU’NUN TARİHİ VE GELİŞMELERİ:

     Kung-fu M.Ö. 4.’üncü yüz yılın sonunda büyük düşünür KONFİÇYUS ile arkadaşı LAO-CHE düşünceleri ile meydana gelmiştir.
Bu düşünceleri sonunda meydana gelen TAOİZM canlandırıp etrafına yaymak ve de bunu halka sevdirebilmek için ilk olarak etrafındaki çırak ve gençlere öğretip yaymak istediler.

     Bu durum benimseyen ve de çok seven imparator (HAN-WU-Tİ) bu spor dalına o zaman “Uzun el dövüşü” adını verdi.
     Bu teknik daha sonraki yıllarda çok iyi hocalar yetiştirerek bütün Çin’e yayılmasına sebep oldu.
Daha sonraki yıllarda ise büyük bilgin kıymetli hekim HUA-TA tarafından bir çok yenilikler getirilip herkesin tanımış olduğu 5 büyük hayvanın adını ve stillerini ilave ederek bu spora ayrı bir renk kattı.

     Bunlar ise şöyle sıraladı. (KAPLAN-AYI-YILAN-ARSLAN-TURNA) kuşunun hareketlerinden birer bölümünü alıp bu spor dalına katmış oldu. Ve de böylece TA-MO-SHAOLİN sistemi bütün Çin’e yayıldı. Daha sonraları buma bir çok yeniliklerde ilave edilerek neticesinde CHANG-CHUAN sistemi doğmuş oldu.

     Çin’de Budizm dinini yayan Buda rahipleri kendi aralarında Vahşi hayvanların dövüş ve kendilerini savunma hareketlerini inceleyip bunlardan yeni bir çok teknik daha alarak bunların hepsini 5 büyük stil içerisinde topladılar.
Nihayet SHAOLİN MANASTIRI Çin halkına açılıp buraya yeni genç nesilden öğrenciler alınmaya başlandı. Daha ziyade halkın içinden kısa boylu ve cesur olanları seçildi.

     Ardından geçen uzun yıllar sonunda bütün Çin’de Budizm dinini yayan rahipler bir taraftanda El, Ayak, Sopa, Kılıç, yakın dövüşü öğrettiler. Daha sonraları bu sporu bir dövüş ve savunma tekniği haline getirdiler. TAO-CHI-CHUN-FA adını verdiler. Bu spor LEOPAR – KARTAL pençesini ilave ederek NEI-CHIA -TAI-CHI- WAI-CHIA.CHUAN-SHU-KUA-SHU gibi bir çok yeni adlar takıp bunları sınıflara ayırdılar.
1300 yıllarında bu spor yırtıcılıktan kurtarılıp yumuşatılarak saygılı ve sevimli hoca “Tai-aist cheng saim fung” tarafından geliştirilen (TAI-CHI-CHUAN) sistemi çok geliştirilip Kung-fu yeni ismi (CHUEH-YUAN) oldu.
170 civarında olan teknik sayısı 300 rakamına ulaşmış oldu.

     1400 yıllarında bu spor (PA-KUA-WU-SHU-WING-CHUN-TAI-CHI) olarak dört ana bölüme ayrılıp:

1. Sert ve yırtıcı dövüşler (PAKUR) adı verildi.
2. Silahlı ve vurucu dövüşler (WU-SHU)adı verilir.
3. El ve ayak dövüşlerine (WING-CHUN) adı verildi
4. İç kuvvete ve yaşlı dövüşlerine (TAI-CHI)adı verildi.

     Nihayet buda rahipleri SHAOLİN manastırında son şekle getirilen bu dört yeni modeli tek bir isim ve çatı altında toplayıp buna yeni bir isimle bütün Çin halkına öğretilmeye başlandı. Bu yeni isim ise o günden bu güne kadar devam edip gelen KUNG-FU dur...

     Çin dilinde Kung-fu savaş sanatı anlamına gelmektedir. Fakat Çin savaş sanatı Ustalarına göre Kung-fu çok teknik bir terimdir ve savaş sanatının özel bir bölümüne karşılık gelmektedir.   Çin'cede savaş sanatına tam karşılık gelen kelime WU SHU' dur.  Çalışmanın uygun gelişimi için Wu Shu yedi bölüme ayrılır.

1. Teknik serisi "Chuean Thau"
2. Kombine Çalışmaları "Tuyi Cher"
3. Özel Teknikler "San Suau"
4. Kuvvet Çalışmaları "Kung-Fu"
5. Müsabaka "Poa Chik"
6. Silahlar "Wu Chi"
7. Kurallar "Chuean Li"

KUNG-FU'NUN AMAÇLARI VE KURALLARI

     Geliştirildiği zamanlarda Kung-Fu'nun üç amacı vardı. Bunlar: Fiziksel vücut sağlamlığını sağlamak. Kendini savunmayı öğrenmek ve ruhi gelişimi sağlamak. Bugün için bazı değişik kutuplaşmalar vardır. Bazı Kung-fu Hocaları kung-fu'yu sadece kendini savunmayı öğretmek amacı ile çalıştırmakta, bazıları ise Kung-fu ile vücudu sağlıklı kılacağını öne sürerek savunma amacını dışlamaktadır. Halbuki savunma amacı olmaksızın Kung-fu artık bir jimnastik hareketleri serisidir.

     Kung-fu çalışmalarında öncelikle kişi gerektiğinde kendini veya bir yakınını koruyabileceği formunu bulması ve bunu koruması gereklidir. Daha sonra Kung-fu'nun vücudun fiziksel yönüne katkıları gelir. Düzenli Kung-fu çalışmaları ileri yaşlarda bile canlı ve atletik bir vücut sağlar. Kung-funun üçüncü bir özelliği kişilik gelişimine yardım etmesidir. Yıllar süren çalışmalar esnasında iyi bir kung-fu'cu sabır, ileriyi görme ve sakinlik niteliklerini geliştirir. Bu özellikler iyi bir Kung-fu'cu olmak için gereklidir. Güç ve teknik gelişimi için gerekli olan şey sabır Kung-fu kurallarını iyi anlamak için gerekli olan şey ileriyi görme; müsabaka esnasında rakibin açıklarını görerek saldırı düzenleme ise sakinlik ile olur. Bu özellikler çok zor anlarda bile bir Kung-fu'cuya dikkatli düşünme ve soğuk kanlılıkla durur.

Sonraki sayfa